.

Saturday, September 29, 2012

Βιβλία
που “αφορίστηκαν” από τα σχολεία
κατόπιν αίτησης της Εκκλησίας της Ελλάδος
το 1876 /

Books
condemned not to be used in schools
as requested by the Church of Greece
at 1876























*
* Χρίστος Νικολαΐδης-Φιλαδελφεύς,
Τα αφοριζόμενα από των σχολείων βιβλία,
8 Αυγούστου 1876.








Φιλαδελφεύς (Νικολαΐδης), Χρίστος· λόγιος και εκδότης, πατέρας τού Θεμιστοκλέους (Φιλαδέλφεια Μικράς Ασίας 1808 - Αθήνα 1892). Σπούδασε στην Σμύρνη και την Ιόνιο Ακαδημία. Γνώστης πολλών ανατολικών και ευρωπαϊκών γλωσσών, προσελήφθη από την Βρετανική Βιβλική Εταιρεία για την μετάφραση τής Αγίας Γραφής στα Τουρκικά, Νέα Ελληνικά[, Ισπανοεβραϊκά/Λαντίνο (βλέπε παραπάνω στη σ. 10)] και Αραβικά. Το 1848 ίδρυσε στην Κέρκυρα τυπογραφείο με την επωνυμία «Ερμής», ενώ το 1850, που μετοίκησε στην Αθήνα, εκδοτικό οίκο με τυπογραφείο, βιβλιοδετείο κ.λπ., όπου και τύπωσε πλήθος συγγραμμάτων στα Ελληνικά, αλλά και σε άλλες γλώσσες (Γαλλικά, Γερμανικά, Τουρκικά κ.λπ.). Η εκδοτική του δραστηριότητα βραβεύθηκε με χάλκινο μετάλλιο σε παγκόσμια έκθεση στο Παρίσι το 1898. Γενικός γραμματέας τής Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας επί 25 χρόνια, συμμετείχε στην ίδρυση πολλών συλλόγων, εταιρειών και άλλων σωματείων («Παρνασσός», «Εταιρεία τών Φίλων τού Λαού», «Αρχαιολογική Εταιρεία» κ.ά.). Στην συγγραφική του δραστηριότητα περιλαμβάνονται πολλές αξιόλογες διατριβές και μονογραφίες.

[Πάπυρος Larousse Britannica, τόμ. 59, «Φιλαδελφεύς (Νικολαΐδης), Χρίστος»]


Friday, September 28, 2012

Η ανάγνωση της Αγίας Γραφής
στο Βυζάντιο /

Reading the Holy Bible
at Byzantium







138 Οὗτος τοίνυν ἔτι νέαν ἄγων τὴν ἡλικίαν συνέβη ἐν συντυχίᾳ ἐλθεῖν ἀσέμνου τινὸς γυναικὸς οὔσης ἐκ μανιχαϊκῆς, ὡς εἴρηται, αἱρέσεως. Ἡ δὲ τοῦ διαβόλου μαθήτρια πανοῦργος ὑπάρχουσα καὶ ὕπουλος λέγει αὐτῷ· «Ἀκούω περὶ σοῦ, κύρι Σέργιε, ὅτι ἐν ἐπιστήμῃ γραμμάτων καὶ παιδεύσεως πέλεις καὶ ἀγαθὸς κατὰ πάντα ὑπάρχεις ἄνθρωπος. Εἰπὲ οὖν μοι, ἵνα τί τὰ θεῖα οὐκ ἀναγινώσκεις εὐαγγέλια;» Ὁ δὲ τοῖς λόγοις αὐτῆς κεπφωθείς, μὴ γινώσκων μάλιστα τὸν ἐγκεκρυμμένον τῆς κακίας ἰὸν ἐν αὐτῇ, λέγει· «Οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν κοσμικοῖς οὖσιν ταῦτα ἀναγινώσκειν, εἰ μὴ τοῖς ἱερεῦσι μόνοις.» 139 Ἡ δέ φησι πρὸς αὐτόν· «Οὐκ ἔστιν οὕτως, ὡς σὺ ὑπολαμβάνεις· ‘οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ θεῷ’· ‘Πάντας γὰρ θέλει σωθῆναι ὁ κύριος καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν’. Ἀλλ’ ἐπειδὴ οἱ ἱερεῖς ὑμῶν καπηλεύονται τὸν τοῦ θεοῦ λόγον καὶ τὰ ἐν εὐαγγελίοις μυστήρια ἀποκρύβουσιν, διὰ τοῦτο οὐκ ἀναγινώσκουσιν εἰς ὑπήκοον ὑμῶν τὰ ἐν αὐτοῖς γεγραμμένα ἅπαντα, ἀλλὰ τὰ μέν, ναί, τὰ δέ, οὔ, ὅπως μὴ ἔλθητε εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας. 140 Γέγραπται γὰρ ἐν αὐτοῖς ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ τινὲς ἐροῦσι· ‘Κύριε, κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν καὶ δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν;’ καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ‘Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς’. Ἐρεύνησον οὖν καὶ ἴδε, οὐ γέγραπται οὕτως; Καὶ τίνες εἰσὶν οὗτοι πρὸς οὓς ὁ κύριος λέξει· Οὐκ οἶδα ὑμᾶς;» Ὁ δὲ ἀλογώτατος ἀμαθὴς ὢν ἐξαπορηθεὶς ἐσιώπα.

* Petrus Siceliota Monachus / Πέτρος Σικελιώτης ο Μοναχός,
Historia utilis et refutatio Manichaeorum vel Paulicianorum /
Ιστορία χρειώδης ἔλεγχός τε καὶ ἀνατροπὴ τῆς κενῆς καὶ ματαίας αἱρέσεως τῶν Μανιχαίων, τῶν καὶ Παυλικιάνων λεγομένων, προσωποποιηθεῖσα ὡς πρὸς τὸν ἀρχιεπίσκοπον Βουλγαρίας 138-140,

D. Papachryssanthou,
"Les sources grecques pour l'histoire des Pauliciens d'Asie Mineure I. Pierre de Sicile. Histoire des Pauliciens,"
Travaux et mémoires 4 (1970),
p./σ. 53.




Hans-Georg Beck,
Η Βυζαντινή χιλιετία,
Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2000,
σ. 374.




Hans-Georg Beck,
Das Byzantinische Jahrtausend,
C.H.Beck 1978,
p. 274.





Hans-Georg Beck


Monday, September 24, 2012

Ελλάδα, 2012:
Είναι δυνατόν; /

Greece, 2012:
Is it possible? /


#freegeronpastitsios






Η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος
συνέλαβε τον δημιουργό του Γέροντα Παστίτσιου

24.09.2012 09:26


Το δρόμο της δικαιοσύνης πήρε μία υπόθεση που είχε αναστατώσει ιερωμένους της ορθόδοξης εκκλησίας, μέλη ακροδεξιών κομμάτων αλλά και απλούς πολίτες. Ο δημιουργός της σελίδας που εμπαίζει το Γέροντα Παΐσιο, συνελήφθη την Παρασκευή, σύμφωνα με ανακοίνωση της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Ο 27χρονος Έλληνας, είχε δημιουργήσει στην σελίδα κοινωνικής δικτύωσης ένα group με τίτλο «Γέροντας Παστίτσιος», στο οποίο αναρτούσε αποσπάσματα από τα λεγόμενα του γέροντα και τα μετέφραζε όπως εκείνος ήθελε.

Μετά από χιλιάδες ηλεκτρονικές καταγγελίες από κατοίκους σε όλο τον κόσμο, ο νεαρός συνελήφθη με την κατηγορία της κακόβουλης βλασφημίας και της καθύβρισης θρησκευμάτων μέσω του Facebook.

Από την αστυνομική ψηφιακή έρευνα, που πραγματοποιήθηκε εξακριβώθηκαν τα αρχεία καταγραφής (logfiles) και τα ηλεκτρονικά ίχνη του διαχειριστή - χρήστη της σελίδας και την Παρασκευή το πρωί, κλιμάκιο εξειδικευμένων Αξιωματικών της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος πραγματοποίησε νομότυπη έρευνα, παρουσία Εισαγγελικού λειτουργού, στο σπίτι του 27χρονου στα Ψαχνά Ευβοίας.

Στο σπίτι όπου διέμενε βρέθηκε και κατασχέθηκε ένα λαπτοπ, στο οποίο φαινόταν ότι αυτός είναι ο διαχειριστής της σελίδας «Γέροντας Παστίτσιος» και ο νεαρός συνελήφθη και με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του οδηγήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών.

Ωστόσο, όπως φαίνεται, το γεγονός προκάλεσε την άμεση αντίδραση του κοινού το οποίο δημιούργησε αμέσω καινούρια παρόμοια σελίδα με τίτλο «Γέροντας Παρίσιος»




* Joe Weisenthal,
"27-Year Old In Greece Arrested For Blaspheming A Monk On Facebook",
Business Insider, Sep. 24, 2012.



The reply: / Η απάντηση:




Saturday, September 22, 2012

Francis Watson:

“The Gospel of Jesus’ Wife:
How a fake Gospel-Fragment
was composed” /

«Το Ευαγγέλιο της Συζύγου του Ιησού:
Πώς συντάχθηκε
ένα πλαστό Ευαγγέλιο-Σπάραγμα»







1] «όχι [σε] εμένα. Η μητέρα μου μού έδωσε ζω[ή...»
2] Οι μαθητές είπαν στον Ιησού: «[
3] αρνηθεί. Η Μαρία είναι άξια για αυτό35 . [
4] ...» Ο Ιησούς τους είπε: «Η σύζυγός μου . . [
5] ... θα μπορέσει να είναι μαθήτριά μου . . [
6] Ας φουσκώσουν οι πονηροί άνθρωποι ... [
7] Όσο για εμένα, κατοικώ μαζί της ώστε να . [
8] μια εικόνα [

35 Ή εναλλακτικά: Η Μαρία δ[εν] είναι άξια για αυτό.



A gospel or gospel-fragment might be regarded as “fake” whether its author belongs to the ancient or the modern world. In both cases, the aim would be to persuade as many readers as possible to take the new text seriously – as a window onto unknown aspects of Jesus’ life, or how it was perceived by his later followers. In her thorough and helpful analysis of the text that is coming to be known as the Gospel of Jesus’ Wife (GJW), Karen King rightly points out that new items of information about the historical Jesus are not to be expected from it.1 It can though provide valuable insights into early Christian debates about sexuality and gender. At least, it can do so if it is “genuine”, genuinely old. King admits to initial scepticism, but is now convinced that this papyrus fragment derives from a fourth century copy of a second century text.

I shall argue here that scepticism is exactly the right attitude. The text has been constructed out of small pieces – words or phrases – culled mostly from the Coptic Gospel of Thomas (GTh), Sayings 101 and 114, and set in new contexts. This is most probably the compositional procedure of a modern author who is not a native speaker of Coptic.

* Francis Watson,
The Gospel of Jesus’ Wife: How a fake Gospel-Fragment was composed
Το Ευαγγέλιο της Συζύγου του Ιησού: Πώς συντάχθηκε ένα πλαστό Ευαγγέλιο-Σπάραγμα»],
20 September/Σεπτεμβρίου 2012.

[English/Αγγλικά, PDF]










+ Update: / Ενημέρωση:


Thursday, September 20, 2012

Tetragrammaton in the NT text:
יְהֹוָה in William Robertson's
New Testament (1661)/

Το Τετραγράμματο στο κείμενο της ΚΔ:
Το יְהֹוָה στην Καινή Διαθήκη
του Γουίλιαμ Ρόμπερτσον (1661)








Matthew / Ματθαίος 1:19-25



תורת יְהֹוָה הדשה
בהי
ברה האדונינו ישועא המשעה למשהים
בלה יהודים בלשון הכדש נכהבה

[Torat Yehovah hadashah
vehi
verih ha̓adoneynu Yeshuʻa hamashiah hadashah  lameshihim
velaYehudim valeshon hakodesh nikhehavah]

Lex Dei summi nova atque haec est,
Novum Domini nostri Jesu Christi Testamentum
Sacro-Sanctum Christianis simul, ac Judaeis, Sancta Linguâ Hebraeâ Scriptum
& exhibitum Ab Elia Huttero Germano editum & excusum;
Nunc autem, in Volumen portatu facile redactum
emendatum, atque castigatum;
Absque caeteris istis in Editione Hutteriana Linguis
per sese, separatim, & puro puto idiomate solummodo Hebraico, publicatum;
operâ & industriâ Gulielmi Robertsoni, Scoto-Britanni


Typis Thomae Roycroft,
Regiae Majestati in Orientalibus Linguis Typographi in Londini, 1661.




G. D. Mansi,
Sacrorum Conciliorum
Nova et Amplissima Collectio







MANSI, Giovanni Domenico
Sacrorum Conciliorum Nova et Amplissima Collectio,
cujus Johannes Dominicus Mansi et post ipsius mortem
Florentius et Venetianus editores ab anno 1758 ad annum 1798
priores triginta unum tomos ediderunt, nunc autem continuatat et absoluta


Earlier Giovanni Domenico Mansi (1692–1769) published only supplement to Labbé, but later published also this new edition of councils called "Sacrorum conciliorum nova et amplissima collectio". It was later continued and it contains also everything, which was published in older collections.

Tomes 1-31 (33-1439 A.D.) of this collection were made by Mansi himself with title: Sacrorum conciliorum nova et amplissima collectio, in qua praeter ea quae P. Labbeus et G. Cossartius et novissime N. Coleti in lucem edidere, ea omnia insuper suis in locis optime disposita exhibentur quae J. D. Mansi evulgavit. Ed. Novissima ab eodem Patre Mansi curata Accedunt etiam notae, et dissertationes quam-plurimae, etc. (Florentiae, Venetiis, 1759-1798).
Tomes 31 suppl.-34 are a later supplement (after Mansi's death) to the above from Labbé (ed. 1728-1733) 1440-1727 A.D.
Tome 35 is a later reproduction of parts of Mansi's "Supplement to Labbé" (6. v., 1748-1753), not included by him in this collection.
Tomes 36-53, "Sacrorum conciliorum nova et amplissima collectio continuata curantibus J.B. Martin et L. Petit." (Parisiis : H. Welter, 1901-1927) contain later synods up to the First Vatican Council (1870 A.D.).


T. 1. Ab initiis aerae christianae ad annum 304 ; T. 2. Ab anno 305 ad annum 346 ; T. 3. Ab anno 347 ad annum 409 ; T. 4. Ab anno 410 ad annum 431 ; T. 5. Ab anno 431 ad annum 441 ; T. 6. Ab anno 441 ad annum 451 inclusive ; T. 7. Ab anno 451 ad annum 492 inclusive ; T. 8. Ab anno 492 ad annum 536 inclusive ; T. 9. Ab anno 536 usque ad annum 590 inclusive ; T. 10. Ab anno 590 usque ad annum 653 inclusive ; T. 11. Ab anno 653 usque ad annum 687 inclusive ; T. 12. Ab anno 687 usque ad annum 787 inclusive ; T. 13. Ab anno 787 usque ad annum 814 inclusive ; T. 14. Ab anno 814 usque ad annum 856 inclusive ; 15. Ab anno 855 usque ad annum 868 inclusive ; T. 16. Ab anno 869 usque ad annum 871 inclusive ; T. 17. Ab anno 872 usque ad annum 884 inclusive ; T. 18. Ab anno 885 usque ad annum 967 jam incoeptum ; T. 19. Ab anno 967 usque ad annum 1070 exclusive ; T. 20. Ab anno 1070 usque ad annum 1109 exclusive ; T. 21. Ab anno 1109 usque ad annum 1166 exclusive ; T. 22. Ab anno 1166 usque ad annum 1225 exclusive ; T. 23. Ab anno 1225 usque ad annum 1268 ; T. 24. Ab anno 1269 usque ad annum 1299 ; T. 25. Ab anno 1300 usque ad annum 1344 ; T. 26. Ab anno 1344 usque ad annum 1409 ; T. 27. Ab anno 1409 usque ad annum 1418 ; T. 28. Ab anno 1414 usque ad annum 1431 ; T. 29. Ab anno 1431 usque ad annum 1434 ; T. 30. Ab anno 1431 usque ad annum 1439 ; T. 31. Ab anno 1440 usque ad orationem Georgii Scholarii ad Synodum de pace ; T. 32. Ab anno 1438 ad annum 1549 ; T. 33. Ab anno 1545 ad annum 1565 ; T. 34. Ab anno 1565 ad annum 1727 ; T. 35. In quo continentur reliqui textus ab anno 1414 ad annum 1724 ; T. 36. 1. Concilia provincialia et synodi dioecesanae ab anno 1546 ad annum 1569, 2. Synodi occidentales, 1569-1609, 3. Synodi occidentales, 1610-1719 ; T. 37. Synodi occidentales, 1720-1735 ; T. 38. Synodi occidentales, 1736-1789 ; T. 39. Synodi occidentales, 1790-1845 ; T. 40. Synodi orientales, 1806-1867 ; T. 41. 1797-1817 ; T. 42. Synodi orientales, 1865-1874 ; T. 43. Synodi occidentales, 1846-1850 ; T. 44. Synodi occidentales, 1850-1853 ; T. 45. Synodi orientales, 1860-1884 ; T. 46. Synodi melchitarum, 1716-1902 ; T. 47. Synodi occidentales, 1854-1859 ; T. 48. Synodi occidentales, 1860-1867 ; T. 49-53. Sacrosancti oecumenici concilii Vaticani

[Rerum Conspectus Ratione Tempore Instructus] [Rerum Conspectus Ratione Littera Instructus]

tome (years of period AD) source



[google-books (and its archive: HathiTrust) and gallica]:


01 (033-304) HT:njp.32101078252002 | gallica:bpt6k515834

02 (305-346) gallica:bpt6k51584g
03 (347-409) HT:njp.32101078252101 | g-books:eyZPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k51585t
04 (410-431) HT:njp.32101078252085 | g-books:MiZPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k515865
05 (431-441) HT:njp.32101078252036 | gallica:bpt6k51587h
06 (441-451) HT:njp.32101078252044 | g-books:CCVPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k51588v
07 (451-492) HT:njp.32101078252051 | g-books:SiVPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k515896
08 (492-536) HT:njp.32101078252077 | g-books:3CVPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k51590d
09 (536-590) HT:njp.32101078252069 | g-books:lSVPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k51591r
10 (590-653) gallica:bpt6k515923
11 (653-687) HT:njp.32101078252119 | gallica:bpt6k51593f
12 (687-787) gallica:bpt6k51594s
13 (787-814) HT:njp.32101038140339 | gallica:bpt6k515954
14 (814-856) HT:njp.32101078252150 | gallica:bpt6k51596g
15 (855-868) HT:umn.31951002384685m | g-books:TR0TAQAAMAAJ
16 (869-871) gallica:bpt6k515985
17 (872-884) gallica:bpt6k51599h
17 suppl. HT:umn.31951p011317061 | gallica:bpt6k51600w
18 (885-967) gallica:bpt6k516017
18 suppl. gallica:bpt6k51602k
19 (967-1070) HT:njp.32101078252135 | g-books:rxJPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k51603x
20 (1070-1109) HT:njp.32101078252143 | HT:umn.31951002384690t | gallica:bpt6k516048
21 (1109-1166) HT:njp.32101078252168 | HT:umn.31951002384691r | g-books:rxlPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k51605m
22 (1166-1225) gallica:bpt6k51606z
23 (1225-1268) HT:njp.32101078252127 | g-books:CSdPAAAAYAAJ | gallica:bpt6k516079
24 (1249-1299) HT:umn.31951002384694l | HT:njp.32101078252267 | gallica:bpt6k51608n
25 (1300-1344) HT:njp.32101078252234 | HT:umn.31951002384695j | gallica:bpt6k516090
26 (1344-1409) HT:umn.31951002384696h | gallica:bpt6k516106
27 (1409-1418) HT:umn.31951002384697f | gallica:bpt6k51611j
28 (1414-1431) HT:njp.32101078252275 | gallica:bpt6k51612w
29 (1431-1434/1442) HT:umn.31951002384699b | g-books:HgwTAQAAMAAJ | gallica:bpt6k516137
30 (1431-1439) HT:njp.32101078252291 | HT:umn.31951002384700g | gallica:bpt6k51614k
31 (1440-) HT:njp.32101078252283 | HT:umn.31951002384701e | gallica:bpt6k51615x | d-s.de:bsb10798806
31 suppl. gallica:bpt6k516168
32 (1438-1549) HT:njp.32101078252309 | gallica:bpt6k51617m
33 (1545-1565) HT:umn.319510023847048
34 (1565-1727) HT:umn.31951p011329399 | gallica:bpt6k516199
35 (1414-1724) gallica:bpt6k51620h
36/1 (1546-1569) HT:njp.32101078252226 | gallica:bpt6k51621v
36/2 (1569-1609; occid.) gallica:bpt6k516226
36/3 (1510-1719; occid.) gallica:bpt6k51623j
37 (1720-1735) HT:umn.31951002384710d | gallica:bpt6k51624w
38 (1736-1789) HT:umn.31951002384711b | gallica:bpt6k516257
39 (1790-1845) gallica:bpt6k51626k
40 (1806-1867; orient.) gallica:bpt6k51627x
41 (1797-1817) gallica:bpt6k516288
42 (1865-1874; orient.) gallica:bpt6k51629m
43 (1846-1850; occid.) gallica:bpt6k51630t
44 (1850-1853; occid.) gallica:bpt6k516315
45 (1860-1884; orient.) gallica:bpt6k51632h
46 (1716-1902; melchitarum synodi) gallica:bpt6k51633v
47 (1854-1859; occid.) gallica:bpt6k516346
48 (1860-1867; occid.) HT:njp.32101078252200 | gallica:bpt6k51635j
49 (Vat.I./pars 1) HT:njp.32101078252192 | gallica:bpt6k51636w
50 (Vat.I/pars 2/sect. 1) gallica:bpt6k516377
51 (Vat.I/pars 2/sect. 2)
52 (Vat.I/pars 2/sect. 3) gallica:bpt6k51639x
53 (Vat.I/pars 2/sect. 4) gallica:bpt6k516404


* Source: / Πηγή: patristica.net